به نام خدا

اتفاقی که افتاد این بود که جمعه بعد از ظهر "آیدا" آمد منزل ما و لا به لای صحبت ها گفت:

جشن هم پیچوندیما!خودم رو مطمئن بودم که نمی تونم بیام،اما آیدا باید می رفت.گفتم برو،که

گفت نمی رم.گفتم فوقش من و آیدا نمی ریم.

تنها چیزی که بهش فکر نمی کردم این بود که جشن رو به خاطر من کنسل کنید.اون هم جشنی

که مدت هاست همه تون به خاطرش از خواب و خوراکتون زدید و شاید خودِ من،این وسط از

معدود کسانی باشم که واسه ی این جشن کاری نکردم.اصلا در مخیله م نمی گنجید.از همه تون

خیلی ممنونم و می دونم با این کاری که کردید کلی از برنامه ریزی ها به هم ریخت و کلی برنامه

ریزی ها باید دوباره انجام بشه و زبان من از ادامه ی صحبت راجع به این قضیه قاصره!

فقط باز هم تشکر می کنم.از تک تکتون...

اتفاق بعدی که افتاد این بود که "آیدا" گفت قبل امتحان یه سر میایم بهشت زهرا برای تشییع

 جنازه.گفتم:فردا؟شنبه؟قبل امتحان قلب؟...؟.....؟و بعد مادرم اومد:فردا؟شنبه؟قبل امتحان قلب؟

تا نیمه راه اومد وبرگشت،ولی سر انجام خودش رو رسوند)و سعید بشارتی

و روز دوشنبه...

مراسم روز دوشنبه درسته که برای من روز قشنگی نبود،اما همدردی و حمایت تک تک شماها

قشنگ ترین حس ها رو در من به وجود آورد،طوری که فکر نمی کنم مامانم حالا حالاها بتونه

باور کنه مهسایی که انقدر همه رو اذیت می کنه،چطوری این همه آدم خوب رو دور و بَرش داره.

پدر من برای دانشجوهای پزشکی زحمت زیادی کشیده بود و مطمئنم روحش با دیدن این همه

دانشجوی پزشکی که به بدرقه ش اومده بودند،شاد شد.

از عزیزانی که روز دوشنبه با حضورشون من رو شرمنده کردند بی نهایت ممنونم و اسم هم نمی

برم،چون اولا انقدر جمعیت زیاد بود که می ترسم کسی رو از قلم بیندازم،ثانیا کسانی که موفق نشدند

خودشون رو برسونن،با همدردی هاشون برای من حاضر بودند.پس از کل ورودی مهر 88 دانشگاه

ایران+شقایق حشمت و سوگل عرب(وردی بهمن 88)+سپیده اشترنخعی و لیلا چگینی

(ورودی بهمن 87)+ریحانه چگینی(ورودی مهر 89)+مهسا اطمینانی(ورودی مهر 86)+

آقای محمدعلی بحری(ورودی 85)+آقای مهدی سلیمانی(ورودی بهمن 87)+آقای فرزین فرح

بخش(دوست جدیدمون از دانشگاه تهران) تشکر می کنم و امیدوارم بتونم در شادی های تک

تکتون خدمت کنم.

+تشکر ویژه از آقایان بشارتی و فرج پور که برای کنسل کردن امتحان من زحمت بسیاری متحمل شدند.

++تشکر از کلیه ی بچه هایی که در تهیه ی پلاکارد،تهیه ی گل،تهیه ی خرما،چیدن میز داخل لابی،

هماهنگی با مسجد دانشگاه و بقیه ی کارهای خوب نقش داشتند.(واقعا ترسیدم اسم ببرم و کسی رو جا

بندازم)

+++تشکر از دوستان عزیزم آیدا محمدی،مریم هادی پور،نازیلا جباری نژاد،آیدا فتح الله پور،

فرنوش بابالو و الناز ارتقایی که از هیچ فعالیتی برای بهبود روحیه ی من مضایقه نکردند.

++++تشکر از همه به هزار و یک دلیل!

پ.ن:هرچه دنبال شعری برای پایان این متن گشتم که بیانگر کمک عده ی زیادی از دوستان یک نفر

به آن یک نفر باشد،چیز درخوری پیدا نکردم.فکر کنم شماها در طول تاریخ بی سابقه اید!

پس متن را با سخنی از مادرم به اتمام می رسانم:

"تو عمراً برای دوستات همچین کارایی بکنی"

تشکر نامه از مهسا قرائیان،13 اردیبهشت 91